Drewniana podłoga jest wizytówką każdego pomieszczenia, a ogrzewanie podłogowe gwarancją komfortu i wygody. Wystarczy wybrać odpowiednie drewno i skorzystać z rad specjalistów, aby móc cieszyć się eleganckim wnętrzem i ciepłą, miłą w dotyku naturalną, podłogą.

Rozważając zastosowanie ogrzewania podłogowego z drewnianą podłogą, musimy zdawać sobie sprawę zarówno ze specyfiki tego typu technologii grzewczej, jak też z zalet i wad naturalnego surowca drzewnego oraz produktów drewnopochodnych pochodzenia naturalnego. To pozwoli nam na wybór optymalnego rozwiązania minimalizującego straty ciepła i umożliwiającego położenie wymarzonej, drewnianej podłogi.

 
Drewno to dobry izolator

 
Drewno jako materiał lity jest dobrym izolatorem ciepła, dlatego też, zanim zdecydujemy się na zakup drewnianej podłogi, powinniśmy zdobyć informacje na temat tych gatunków drewna, które cechują się wysokim współczynnikiem przewodzenia ciepła i dużą bezwładnością cieplną. Należy też wziąć pod uwagę współczynnik skurczu drewna, czyli czas jego reakcji na zmianę wilgotności powietrza – surowiec ten pochłania parę wodną z pomieszczeń i oddaje ją, kiedy wilgotność w domu jest mniejsza, dlatego też, im niższy będzie wskaźnik skurczu, tym drewno lepiej będzie się nadawało na ogrzewaną podłogę. Ważna jest długość okresu osiągania równowagi higroskopijnej. Ten parametr mówi nam, jak długo drewno chłonie wilgoć z otoczenia i im ten okres będzie dłuższy, tym drewniana podłoga będzie trwalsza i stabilniejsza oraz w mniejszym stopniu będzie reagować na zmieniający się poziom wilgoci w pomieszczeniu, co w przypadku systemu C.O jest nieuniknione.
Zalecana wilgotność drewna w naszym przypadku nie powinna przekraczać 7-8%. Jednak celem jego suszenia nie jest doprowadzenie do konkretnego poziomu wilgoci, ale doprowadzenie stopnia wilgotności gotowego produktu do poziomu równowagi z otoczeniem. Stąd bardzo ważne okazują się inne elementy, takie jak rodzaj cementu zastosowanego do wylewki podłogi (nawet w przypadku zaizolowania podłoża warstwą paraizolacyjną), stopień przenikliwości ścian zewnętrznych i wydajność systemów wentylacyjnych.

 
Co na podłogę?

 
Najlepiej swoją funkcję spełni drewno gatunków egzotycznych, takich jak: merbau czy doussie, ale też krajowy dąb, a nawet jesion, choć w tym ostatnim przypadku warto zastosować montaż podłogi uwzględniający pracę elementów parkietu. Na pewno nie powinniśmy kupować buku czy też grabu. Gatunki te wyróżniają się wysokim zakresem pracy i już po jednym sezonie grzewczym między deskami mogą się pojawić szczeliny.
Lite drewno będzie akceptowalnym rozwiązaniem w przypadku ogrzewania podłogowego nie przekraczającego 50 W/m2 obciążenia cieplnego. W krajowym klimacie i przy naszej długości sezonu grzewczego może to być wartość zbyt niska, która nie zagwarantuje nam wystarczającego komfortu termicznego. W przypadku powierzchni o obciążeniu cieplnym dochodzącym do 100 W/m2 najlepszym rozwiązaniem będzie wykonanie podłogi z desek warstwowych. Gdy pojawią się wątpliwości związane właściwym wyborem, zawsze możemy się zwrócić o radę do autoryzowanych sprzedawców, takich jak np. salon Świat Podłóg na ulicy Bartyckiej.

 
Deski warstwowe na ciepłą podłogę

Deski warstwowe na krajowym rynku są stosowane z powodzeniem  od ponad 10 lat. To pozwoliło zebrać niezbędne doświadczenie zarówno producentom jak i wykonawcom. Z uwagi na budowę oraz zastosowanie różnych, uzupełniających się gatunków drewna do wytworzenia jednego elementu, deski warstwowe będą doskonałą alternatywą dla litego drewna. Nie tracą one zalet surowca naturalnego – deska warstwowa nadal pozostaje produktem naturalnym i w pełni ekologicznym. Dzięki sąsiednim warstwom włókien ułożonych prostopadle – czyli klejonych w „poprzek słojów” – elementy warstwowe odznaczają się mniejszym współczynnikiem skurczu niż lite drewno, a tym samym mają mniejszą tendencję do wypaczania się. Ich warstwowa budowa gwarantuje również większe przewodnictwo cieplne, zwłaszcza że są dużo cieńsze, a zatem stawiają mniejszy opór przenikającemu ciepłu. Maksymalna grubość gotowych elementów nie powinna przekraczać 15 mm. Grubsze nie tylko ograniczą przewodnictwo ciepła, ale też zmniejszą względną wilgotność powietrza nad podłogą, co może doprowadzić do powstawania w niej szczelin.
Warstwowa ich budowa umożliwia łączenie różnych gatunków drewna. Z reguły warstwą spodnią jest sosna lub podkłady z drewna liściastego.
 

Podłoga w tandemie z ogrzewaniem

Wybór technologii ułożenia „ciepłej” podłogi w dużej mierze zależeć będzie nie tylko od wyboru rodzaju instalacji grzewczej, ale i od mocy i stabilności źródła ciepła. W przypadku podłóg klejonych, posadzka jest znacznie bardziej stabilna, nie odkształca się i lepiej przewodzi ciepło, lecz jest bardziej narażona na wysychanie i konsekwencje tego zjawiska. Można to ograniczyć, stosując elastyczne kleje do parkietów, najlepiej jednoskładnikowe poliuretanowe i stopniowo dostosowywać parkiet do coraz wyższych temperatur eksploatacyjnych. Najbardziej optymalna temperatura ogrzewania podłogowego w przypadku podłóg drewnianych to ok. 22-25 °C. Maksymalnie powinna ona wynosić ok. 27 °C, przy czym wartość ta jest odczuwalna w przypadku podłóg drewnianych już jako dyskomfort.

 
Należy mieć świadomość, że w przypadku niewłaściwej eksploatacji nawet dobrej jakości drewniana podłoga, położona na prawidłowo przygotowanym podłożu i przez wykwalifikowaną ekipę, może być narażona na deformacje i pęknięcia. Stąd bardzo ważne jest nieprzekraczanie zalecanej  temperatury eksploatacji systemu grzewczego oraz niedoprowadzanie do skrajnych wahań poziomu wilgotności w pomieszczeniu. Instalacja grzewcza powinna być równomiernie rozłożona na całej powierzchni podłogi, a jeżeli jej projekt przewiduje ogrzewanie wyłącznie konkretnego fragmentu płaszczyzny, to część ogrzewana musi być oddzielona od części nieogrzewanej szczelinami dylatacyjnymi.